-------------------------------------------------------------------------------------------------+ IHS +-------------------------------------------------------------------------------------------------
Αγαπητοί επισκέπτες,

Σε λίγο καιρό αναμένεται να λειτουργήσει ο επίσημος ιστοχώρος της Κοινότητας των Ιησουιτών, ανανεωμένος, με εμπλουτισμένο υλικό, και σύγχρονη αισθητική-λειτουργική παρουσίαση των περιεχομένων του.

Έχοντας δώσει το βάρος μας σε αυτό το έργο, είναι αλήθεια ότι τελευταία παραμελούμε την ενημέρωση αυτού εδώ του χώρου. Ζητούμε συγγνώμη και επικαλούμαστε την υπομονή σας.

Σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον που έχετε δείξει ως τώρα στη διαδικτυακή παρουσία των Ελλήνων ιησουιτών.

31/1/2015


Από τις αρχές Ιανουαρίου λειτουργεί στο Facebook η σελίδα "Manresa Hellas", με νέα από το πνευματικό κέντρο "Μανρέσα" και την κοινότητα των ιησουιτών. Μπορείτε να την επισκεφθείτε εδώ.

Πανεπιστημιακό σεμινάριο για το Μεσαιωνικό λατινικό δράμα

Το Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών σε συνεργασία με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ξεκινά πανεπιστημιακό σεμινάριο με θέμα "Μεσαιωνικό Λατινικό Δράμα", στo πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Κλασικής Φιλολογίας Β' Έτους, για την ακαδημαϊκή περίοδο 2014-2015. Οι συνολικά 13 παραδόσεις θα αρχίσουν στα μέσα Οκτωβρίου και θα διαρκέσουν μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου.

Ενότητες:
– Ποιητική και δραματουργία της χριστιανικής λατρείας στην Ανατολή και τη Δύση μέχρι τον 8ο-9ο αιώνα.
– Αφηγηματικότητα και δραματουργία στα Μεσαιωνικά ποιητικά λατρευτικά κείμενα της Ανατολής και της Δύσης.
– Sequentia (9ος-13ος/ 14ος αιώνας).
– Οι πέντε περισσότερο γνωστές sequentiae: Stabat Mater, Lauda Sion, Veni Sancte Spiritus, Dies irae, Victimae Paschali.
– Μεσαιωνικό θρησκευτικό δράμα (κυρίως 12ος-14ος αιώνας: ποιητική και δραματουργία, λογοτεχνικά χαρακτηριστικά, διακειμενικές σχέσεις).
– Ludus passionis.
– Η γέννηση του ευρωπαϊκού θεάτρου.

Στην πρώτη παράδοση θα γίνει αναλυτική ενημέρωση για τα συγγράμματα, ενώ βιβλιογραφία θα δίνεται με την ολοκλήρωση κάθε θεματικής ενότητας.

Διεύθυνση: Σμύρνης 27, 1ος όροφος, Βιβλιοθήκη
Πληροφορίες: 210-8835911, εσωτ. 104

Ανοιχτοί Ορίζοντες, τ. 1088, Ιούλιος/Αύγουστος 2014

Editorial

Καθώς οι περισσότεροι από εμάς προγραμματίζουμε τις διακοπές για μας και τις οικογένειές μας και αυτό το καλοκαίρι, ας μην ξεχάσουμε την προσευχή. Καλοκαίρι σίγουρα δε σημαίνει ότι και η πίστη μας πάει διακοπές. Παρόλο που το πρόγραμμά μας χαλαρώνει και θέλουμε να αποδράσουμε από τους συνήθεις ρυθμούς μας, ας προσέξουμε να μη χάσουμε την επαφή με τις πνευματικές ανάγκες μας. Εξάλλου, ο συνεχής «θόρυβος» και οι ενασχολήσεις μας όλο τον υπόλοιπο χρόνο, δε μας αφήνουν αρκετό καιρό για την πολύτιμη σιωπή, που είναι τόσο απαραίτητη για να ακούσουμε Εκείνον. Επομένως, πρέπει να προσπαθούμε να βρίσκουμε λίγες στιγμές ησυχίας και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ακούμε τη φωνή Του μέσα στην καρδιά μας. Ποια καταλληλότερη στιγμή, λοιπόν, από το καλοκαίρι;
   Ένας τρόπος για να παραμείνουμε σταθεροί στην προσευχή κατά την περίοδο των διακοπών μας είναι να ξεκινάμε κάθε μέρα με μια προσευχή. Δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται, αφού ο χρόνος της προσευχής μπορεί να χαθεί τελείως μέσα στις ποικίλες πρωινές δραστηριότητές μας. Αντιθέτως, αν ξεκινήσουμε με την προσευχή, όλα τα υπόλοιπα μέσα στην ημέρα μπορούν να γίνουν πολύ απλούστερα και μάλιστα ό,τι κάνουμε μπορεί να γίνει μια προσευχή.
   Στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο (11:28-30), ο Ιησούς μιλάει για μια σχέση με Εκείνον, στην οποία μας προσκαλεί, που υπόσχεται ανάπαυση για όποιον κοπιάζει. Μέσα από τα λόγια του καταλαβαίνουμε καλά ότι μιλάει για μια ειρήνη, την οποία θέλει να μας προσφέρει. Αλλά πολλοί από εμάς δεν έχουμε εκείνη την εσωτερική γαλήνη που χρειάζεται για να Τον γνωρίσουμε πραγματικά. Υπάρχουν δύο πολύ συχνά λάθη που κάνουμε: Tο ένα είναι ότι περνάμε πολύ καιρό διαβάζοντας για το Θεό, αλλά όχι τόσο μαθαίνοντας ποιος είναι ο Θεός δια της προσευχής. Αλλά πώς γίνεται να μάθεις κάποιον καλά και να δυναμώσεις τη σχέση μαζί του, αν δεν περάσεις χρόνο μαζί του; Μπορείς να τον μάθεις μόνο αν μιλάς γι’ αυτόν στους άλλους ή αν τον μελετάς; Κάπως έτσι συμβαίνει και με το Θεό. Το άλλο είναι ότι μπορεί να εστιάζουμε όλες τις προσπάθειές μας στο «να κάνουμε» διάφορα πράγματα, σε σημείο που οι πράξεις μας να γίνονται αυτοσκοπός και να μην αφορούν πια τόσο αυτόν τον οποίο «υπηρετούμε». Μάλιστα, μπορεί ακόμα και να ξεχάσουμε γιατί επιλέξαμε να υπηρετήσουμε. Για να το πούμε απλά, η αγάπη για το Θεό, προκειμένου να είναι αυθεντική, απαιτεί να γνωρίσουμε το Θεό όπως είναι και όχι όπως τον φανταζόμαστε. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να αναπτυσσόμαστε πνευματικά τόσο μέσω της μελέτης, όσο και μέσω της προσευχής. Αν προσεγγίζουμε το Θεό σαν να ήταν κάποια ακαδημαϊκή άσκηση, τότε μπορεί να μάθουμε αρκετά πράγματα για Εκείνον, αλλά ποτέ δε θα γνωρίσουμε τον ίδιο. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να αφιερώνουμε και λίγο χρόνο στην προσευχή.
   Οι ψαλμοί, που παρουσιάζονται στο τεύχος αυτό, είναι ένα καλό σημείο για να ξεκινήσει κανείς. Εκφράζουν τα πιο αυθεντικά ανθρώπινα συναισθήματα προς το Θεό και σίγουρα μπορούμε να ταυτιστούμε με κάποιον από όλους σε κάποια δεδομένη στιγμή της ζωής μας, για να απευθύνουμε την ικεσία και την προσευχή μας στον Κύριο. Καλές διακοπές!

Ειρήνη Κουτελάκη

Εκδήλωση λήξης του πανεπιστημιακού σεμιναρίου "Ambrosius Mediolanensis"

Την Πέμπτη 26 Ιουνίου 2014 πραγματοποιήθηκε στον κήπο της Μονής των Ιησουιτών στην Αθήνα εορταστική εκδήλωση για τη λήξη του πανεπιστημιακού σεμιναρίου το οποίο έλαβε χώρα στη Βιβλιοθήκη της Μονής τον περασμένο Φεβρουάριο και Μάρτιο.
   Το σεμινάριο αυτό γίνεται κάθε χρόνο στο πλαίσιο συνεργασίας του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών της κοινότητας των ιησουιτών, υπό την ευθύνη του καθηγητή Μεσαιωνικής Λατινικής φιλολογίας Διονύσιου Μπενέτου.
   Κατά το φετινό ακαδημαϊκό έτος το σεμινάριο είχε θέμα "Ambrosius Mediolanensis: Carmina" και συμμετείχαν φοιτητές του Ζ' Εξαμήνου, οι οποίοι παρακολούθησαν τις παραδόσεις του Δ. Μπενέτου, παράλληλα δε έκαναν ατομική έρευνα στη Βιβλιοθήκη των ιησουιτών με τη βοήθεια του βιβλιοθηκονόμου π. Σεβαστιανού Φρέρη. Με τη λήξη του σεμιναρίου οι φοιτητές παρουσίασαν γραπτή μελέτη σχετικά με την προσωπικότητα του Αμβροσίου και την ιστορική περίοδο κατά την οποία έζησε, καθώς και το ποιητικό έργο του μεγάλου επισκόπου των Μεδιολάνων.
   Στην εορταστική εκδήλωση παρουσίασαν τις εργασίες τους τέσσερις από τις φοιτήτριες και τους φοιτητές που αρίστευσαν: οι Θεοδώρα Καλλιακμάνη, Παναγιώτα Δακόλια, Χριστίνα Ζαχαροπούλου και Κωνσταντίνος Μπάλλος. Οι ομιλίες είχαν οργανωθεί και συντονίστηκαν από τους ίδιους τους ομιλητές με τρόπο που όχι μόνο δεν κούρασε τους ακροατές, αλλά πέτυχε να δώσει μια συνολική εικόνα του Αμβροσίου και της εποχής του. Την εισαγωγική τοποθέτηση ακολούθησε η παρουσίαση της μετάφρασης και του σχολιασμού τριών από τους ύμνους που αποδίδονται στο Αμβρόσιο: Somno refecti, Solis ortus cardine και Respice qui venit Israel.
   Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν οι ομότιμες καθηγήτριες Μαρία Βουτσίνου-Κικίλια και Στέλλα Γεωργαλά-Πριόβολου, οι καθηγήτριες Αθηνά Μπάζου και Ρουμπίνη Δημοπούλου, μέλη του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών, καθώς και συγγενείς, φίλοι και συμφοιτητές των ομιλητών. Μετά το τέλος των ομιλιών ακολούθησε μικρή δεξίωση κατά την οποία οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να συγχαρούν τους αναδυόμενους επιστήμονες και να συζητήσουν μαζί τους.





Ανοιχτοί Ορίζοντες, τ. 1087, Μάιος/Ιούνιος 2014

Editorial
Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών και των νέων απασχολεί κάθε οικογένεια, όλη την κοινωνία, την Εκκλησία, και, πρακτικά, κάθε ενήλικο άνθρωπο. Στις σημερινές κοινωνικές συνθήκες ζωής το θέμα της διαπαιδαγώγησης γίνεται πιο πολύπλοκο και θολό. Τι σημαίνει διαπαιδαγωγώ; Τι θέλω να μεταδώσω; Από τι θέλω να διαφυλάξω το παιδί; Τι εφόδια χρειάζεται; Με ποιο τρόπο; Με ποια μέσα; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα διαφέρουν από κοινωνία σε κοινωνία, από κόμμα σε κόμμα, από οικογένεια σε οικογένεια, ενώ, παράλληλα, οι συνθήκες γύρω μας και οι ανάγκες αλλάζουν με ταχείς ρυθμούς.
   Η Καθολική Εκκλησία έχει μεγάλη εμπειρία στο θέμα της διαπαιδαγώγησης γιατί διατηρεί και λειτουργεί ένα μεγάλο δίκτυο εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σχεδόν σε κάθε χώρα του κόσμου, γιατί έχει πείρα αιώνων στην παιδεία έχοντας επινοήσει ορισμένες φορές πρωτοποριακές μεθόδους διδασκαλίας και γιατί ως αποστολικός οργανισμός που θέλει να μεταδώσει την αλήθεια που έχει δεχθεί, εξ αρχής είναι και ένας θεσμός διδαχής και παιδείας.
   Αυτό δεν σημαίνει ότι η Καθολική παιδεία είναι τέλεια ή τεχνικά καλύτερη από κάθε άλλη, σημαίνει ότι υπάρχει ένα κεφάλαιο εμπειρίας και γνώσης που είναι πολύτιμο.
   Οι γενικές κατευθύνσεις της Καθολικής παιδείας τονίζουν την ολοκληρωμένη διαπαιδαγώγηση. Αυτή αφορά την εκπαίδευση και τις γνώσεις ή δεξιότητες που πρέπει να αποκτήσει ο νέος, αφορά την ηθική σφαίρα της συμβίωσης και την ικανότητα προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, αφορά και την πνευματική συγκρότηση του νέου με απαντήσεις στα ερωτήματα του νοήματος της ζωής και του προορισμού του ανθρώπου.
   Στο θέμα των γνώσεων και των δεξιοτήτων όλοι συμφωνούν. Όλοι θέλουν για παράδειγμα καλή γνώση των μαθηματικών και των ξένων γλωσσών. Στη σφαίρα της ηθικής κάπως λιγότερο, αλλά και εκεί οι γονείς επιθυμούν και επιδιώκουν την ηθική καλλιέργεια των παιδιών. Η πνευματική κληρονομιά είναι ο φτωχός συγγενής. Ωστόσο, είναι απαραίτητο το παιδί ή ο νέος να γνωρίσει την πνευματική κληρονομιά του πολιτισμού μέσα στο οποίο γεννήθηκε. Αυτό δεν διδάσκεται βεβαίως όπως οποιοδήποτε άλλο μάθημα. Αλλά είναι αναγκαίο ο νέος να γνωρίσει την πνευματική του κληρονομιά, θρησκευτική και ηθική οι οποίες στη συνέχεια θα τον βοηθήσουν ή θα τον οδηγήσουν να διαμορφώσει τις δικές του πεποιθήσεις. Δεν θα μπορέσει όμως ποτέ να το κάνει αυτό αν δεν γνωρίζει τη δική του κληρονομιά, αν είναι χαμένος χωρίς σημεία αναφοράς μέσα σε ένα κυκεώνα διδασκαλιών και ιδεολογιών ή αν περιορίζεται στα στενά όρια ενός υλισμού.
   Η ολοκληρωμένη διαπαιδαγώγηση εκτός από το περιεχόμενο, στοχεύει και σε όλους τους ανθρώπους, όχι μόνο κάποιους προνομιούχους. Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουν Καθολικά εκπαιδευτικά ιδρύματα ή εκπαιδευτικές οργανώσεις από τις πλούσιες συνοικίες του Παρισιού ή της Ουάσιγκτον, μέχρι και στους καταυλισμούς προσφύγων στο Σουδάν.
   Η διαπαιδαγώγηση δείχνει πώς αντιλαμβανόμαστε τον άνθρωπο και την ολοκλήρωσή του. Επ' αυτού υπάρχει σήμερα στην κοινωνία μεγάλη σύγχυση και πολλές διαφωνίες. Αυτό που ήταν χθες αυτονόητο σήμερα δεν είναι. Το παιδί σήμερα μπορεί να κάθεται στην τάξη δίπλα σε ένα άλλο παιδί από το Πακιστάν και παραδίπλα σε ένα άλλο ακόμη που έχει δύο μπαμπάδες. Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, χρειαζόμαστε μια βαθιά και ολοκληρωμένη εικόνα της διαπαιδαγώγησης.

π. Θεόδωρος Κοντίδης
Διευθυντής

Πάπας Φραγκίσκος, Για μια Εκκλησία φτωχή και των φτωχών, εκδ. Πόλις

Η σημαντική συνέντευξη που παραχώρησε τον Αύγουστο του 2013 ο νεοεκλεγής Πάπας Φραγκίσκος στον Antonio Spadaro, S.J., διευθυντή της Civilta Cattolica, ο οποίος εκπροσωπούσε περιοδικά των Ιησουιτών διαφόρων χωρών (μεταξύ αυτών και των δικών μας Ανοιχτών Οριζόντων), κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις με τίτλο Για μια Εκκλησία φτωχή και των φτωχών. Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στον π. Αντόνιο Σπαντάρο, σε μετάφραση του π. Θεόδωρου Κοντίδη ΤΙ. Η ελληνική έκδοση συνοδεύεται από επίμετρο του Σταύρου Ζουμπουλάκη.

Διαβάζουμε από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Αυτό που χρειάζεται περισσότερο η Εκκλησία σήμερα είναι η ικανότητα να γιατρέψει τις πληγές και να θερμάνει τις καρδιές των πιστών, η προσέγγιση, η εγγύτητα.
   Η Εκκλησία ορισμένες φορές κλείνεται σε μικρά πράγματα, σε μικρές εντολές. Το πιο σημαντικό όμως είναι η πρώτη αγγελία: «Ο Ιησούς Χριστός σε έσωσε!». Οι λειτουργοί της Εκκλησίας πρέπει να είναι, πριν από όλα, λειτουργοί της ευσπλαχνίας.
   Εγώ έχω μία δογματική βεβαιότητα: ο Θεός βρίσκεται στη ζωή κάθε ανθρώπου. Ο Θεός είναι στη ζωή καθενός. Ακόμα και αν η ζωή ενός ανθρώπου υπήρξε αποτυχία, αν καταστράφηκε από ελαττώματα, από τα ναρκωτικά ή από οτιδήποτε άλλο, ο Θεός είναι μαζί του. Μπορούμε και πρέπει να τον αναζητήσουμε σε κάθε ανθρώπινη ζωή.
Πάπας Φραγκίσκος

Η απλότητα του βίου και η υπέρ των φτωχών διδασκαλία, αξεχώριστα μεταξύ τους, τα οποία εκτιμούν οι άνθρωποι, πιστοί και μη, στον πάπα Φραγκίσκο, δεν είναι πολιτική, δεν είναι διπλωματίες, δεν είναι επικοινωνιακά τερτίπια, πολύ περισσότερο όμως δεν είναι κάποια δική του επινόηση ή προσωπική ανακάλυψη. Είναι η αιώνια διδασκαλία της Εκκλησίας, όσο και αν η ζωή των μελών της δεν συμμορφώθηκε πάντα με αυτή. Η Εκκλησία του εκουσίως πτωχεύσαντος Θεού δεν μπορεί παρά να είναι μια Εκκλησία φτωχή και των φτωχών. Αυτή είναι η φυσική στάση κάθε ανθρώπου που πήρε κάποτε την απόφαση να ζήσει τη ζωή του ως μαθητής του Χριστού, ο οποίος γεννήθηκε από μια φτωχή Εβραιοπούλα σε ένα παχνί, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι. Έτσι έζησε, έπραξε, δίδαξε και ο π. Χόρχε Μπεργκόλιο όταν ήταν στην Αργεντινή, με τον ίδιο τρόπο ζει, ενεργεί και διδάσκει και τώρα από την έδρα της Ρώμης, ως προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας, έχοντας διαλέξει ως όνομά του, μόνος στην ιστορία της παποσύνης, το όνομα του αγίου των φτωχών.
Σταύρος Ζουμπουλάκης

"Θρησκεία και Πολιτική στην Ευρώπη (16ος-17ος αιώνας)", Τμήμα Κοινωνιολογίας Παντείου και Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών

Το Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και το Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών της κοινότητας των Ιησουιτών συνδιοργάνωσαν την Πέμπτη 3 Απριλίου 2014 στην Αίθουσα Τελετών του Παντείου την εσπερίδα "Θρησκεία και Πολιτική στην Ευρώπη (16ος-17ος αιώνας)". Στόχος της εσπερίδας ήταν η παρουσίαση και συζήτηση επιστημονικών προβληματισμών γύρω από μια σημαντική ιστορική περίοδο η οποία, παρότι αποτελεί ουσιαστικά την εισαγωγή στη σύγχρονη ιστορία και χαρακτηρίζεται από πρωτοποριακή σκέψη και έντονες ιδεολογικές και κοινωνικές συγκρούσεις, με πρωτεύοντα ζητήματα τη θρησκεία και την πολιτική, δεν συζητιέται ευρέως στη χώρα μας.
   Η εσπερίδα συνάντησε εντυπωσιακή επιτυχία, με την αθρόα προσέλευση πανεπιστημιακών δασκάλων, φοιτητών, ιερωμένων, αλλά και ενός ευρύτερου κοινού που ανταποκρίθηκε στο θέμα της συζήτησης. Οι ακροατές, που γέμισαν από νωρίς την αίθουσα, παρακολούθησαν με αμείωτο ενδιαφέρον τις ομιλίες
- "Διάγραμμα των πολιτικών ιδεών στην Ευρώπη τον 16ο-17ο αι." του υποψ. διδάκτορα Αντώνιου Αλεβίζου,
- "Ο Χριστιανισμός και η ανάδυση της αστικής κοινωνίας: Η μεταρρύθμιση ως νέα πολιτική αντίληψη για τον άνθρωπο" του καθηγητή του Παντείου Αντώνιου Παπαρίζου,
- "Η ηθική της εργασίας από τους αρχαίους χρόνους στις νεότερες αντιλήψεις" του καθηγητή του Παντείου Παναγιώτη Δουκέλλη,
- "Πολιτισμικά ρεύματα και αντιρρεύματα στην Ευρώπη τον 16ο -17ο αι. – ο ρόλος των κολεγίων" του καθηγητή του Παντείου Χάρη Μελετιάδη,
- "Les jésuites et les transformations religieuses en Europe aux XVI et XVII siècles" του καθηγητή του Γρηγοριανού Πανεπιστημίου (Ρώμη) π. Inglot Marek (ΤΙ),
- "Οι θρησκευτικές αδελφότητες των λαϊκών στην Ευρώπη μετά τη Σύνοδο του Trento" της ερευνήτριας ΙΙΕ του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Αγγελικής Πανοπούλου,
- "Μεταρρύθμιση και Πολιτισμός" του πολιτικού μηχανικού και αρχιτέκτονα Στέφανου Κατσάρκα,
- "Θρησκεία, στρατός και πολιτική Εξουσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία τον 17ο αιώνα: Μια συγκριτική προσέγγιση" του αναπλ. καθηγητή του Παντείου Γεράσιμου Καραμπελιά, και
- "Η πρόσληψη των εκκλησιαστικών γεγονότων της Ευρώπης (16ος-17ος αι.) από την ελληνική ιστοριογραφία της εποχής" του καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δημήτριου Μόσχου.
   Λόγω ανωτέρας βίας δεν παρέστη ο θεολόγος και ιστορικός π. Μάρκος Φώσκολος ο οποίος είχε ως θέμα " 'Μεταρρύθμιση' και Καθολική μεταρρύθμιση στην Τήνο (16ος-17ος αι.).
   Τις εργασίες της εσπερίδας συντόνισε ο καθηγητής Χάρης Μελετιάδης, ενώ κατά την έναρξη απεύθυναν χαιρετισμό εκ μέρους του Παντείου Πανεπιστημίου o Πρόεδρος του Συμβουλίου (τέως Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου) Γεώργιος Κούρτης και o Αντιπρύτανης Ευάγγελος Πρόντζας, και εκ μέρους του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών ο π. Σεβαστιανός Φρέρης (ΤΙ). Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και πήρε το λόγο κατά τη συζήτηση η Αντιπρύτανης Ισμήνη Κριάρη.
   Η εσπερίδα αυτή ήταν η δεύτερη κατά σειρά που συνδιοργανώθηκε από το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών, μετά την παρουσίαση-συζήτηση "Ιώβ ή ο Θεός στο εδώλιο", η οποία έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2013. Οι διοργανωτές, αλλά και πολλοί από τους ακροατές, εξέφρασαν την επιθυμία η συνεργασία αυτή να συνεχιστεί με θέματα εξίσου ενδιαφέροντα και σημαντικά.